Duszpasterz — w poszukiwaniu piękna…
Jestem kapłanem diecezji opolskiej, proboszczem parafii bł. Czesława w Opolu. Od wielu lat towarzyszę osobom, małżonkom i rodzinom w ich codziennych radościach i trudnościach — w konfesjonale, przy ołtarzu, w gabinecie terapeutycznym i w zwykłych, codziennych spotkaniach. Przez ponad dwie dekady łączyłem duszpasterstwo z pracą akademicką na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Opolskiego. Wierzę, że dobra teologia powinna szukać odpowiedzi na konkretne pytania ludzi — i realnie ich wspierać.
Droga kapłańska
Studia filozoficzno-teologiczne rozpocząłem w 1990 roku w Wyższym Seminarium Duchownym Śląska Opolskiego w Nysie. Święcenia kapłańskie przyjąłem w 1996 roku z rąk ks. abp. Alfonsa Nossola.
Pierwszą posługę wikariuszowską pełniłem w parafii Wniebowzięcia NMP w Niemodlinie. Rok później podjąłem studia doktoranckie na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim, specjalizując się w duszpasterstwie rodzin. Po obronie doktoratu wróciłem do diecezji opolskiej.
W latach 2001–2022 byłem dyrektorem Diecezjalnej Poradni Rodzinnej w Opolu, a w tym samym okresie pełniłem posługę sekretarza zarządu Diecezjalnej Fundacji Ochrony Życia. Również od 2001 roku przez ponad dwie dekady pracowałem naukowo na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Opolskiego, gdzie kierowałem Studiami Doktoranckimi Nauk o Rodzinie.
W 2020 roku objąłem parafię św. Jadwigi Śląskiej w Opolu-Malinie, a od 2024 roku jestem proboszczem parafii bł. Czesława w Opolu.
Obszary mojej posługi
Parafia. Parafia jest dla mnie miejscem, gdzie kapłaństwo staje się konkretne. Jako proboszcz towarzyszę wspólnocie w liturgii, sakramentach i codziennej obecności. Wierzę, że proboszcz powinien być rozpoznawalny nie tylko z ambony, ale z rozmowy, ze spotkania, z obecności wtedy, gdy ktoś przychodzi, nie wiedząc jeszcze, o co chce poprosić.
Duszpasterstwo rodzin. Rodzina jest dla mnie nie tylko przedmiotem badań, ale przede wszystkim przestrzenią duszpasterskiego powołania. Przez wiele lat kierowałem Diecezjalną Poradnią Rodzinną w Opolu i angażowałem się w Duszpasterstwo Rodzin diecezji opolskiej. Szczególnie bliskie jest mi duszpasterskie poradnictwo małżeńskie oraz systemowe spojrzenie na rodzinę — jako całość, w której kryzys jednego z jej członków jest kryzysem wszystkich.
Terapia. Jestem czynnym terapeutą. Przekonałem się, że wiele rozpadających się małżeństw nie potrzebuje wyroku — potrzebuje przestrzeni do szczerej rozmowy pod okiem kogoś, kto nie staje po żadnej stronie. Terapia jest dla mnie próbą ocalenia tego, co jeszcze można ocalić, z szacunkiem dla godności każdego.
Z czego wyrastają moje przekonania
Pierwsze lata kapłaństwa przeżyłem jako wikariusz w Niemodlinie. To był czas nauki — nie z podręczników, lecz od ludzi: od starszych parafian, od rodzin przeżywających kryzysy, od tych, którzy przychodzili do konfesjonału z ciężarem, którego seminarium nie potrafiło w pełni opisać. Wikariat był dla mnie szkołą pokory i uważności.
Już wtedy dostrzegałem, że rodzina jest przestrzenią, w której rozgrywa się serce ludzkiego życia — i że Kościół potrzebuje kapłanów przygotowanych do towarzyszenia jej nie od święta, ale w codziennych zmaganiach. To przekonanie skierowało mnie na studia doktoranckie z duszpasterstwa rodzin. Był to wybór świadomy: chciałem służyć lepiej.
Po powrocie do diecezji stanąłem na czele Diecezjalnej Poradni Rodzinnej. To było spotkanie z najtrudniejszymi obliczami małżeństwa i rodziny — z kryzysami, rozstaniami, bólem, ale też z odwagą ludzi, którzy szukali wyjścia. Praca w poradni nauczyła mnie, że kapłan w gabinecie poradni jest nieomal równie ważny jak kapłan przy ołtarzu. Te same pytania — jak mądrze i po ludzku towarzyszyć rodzinie — prowadziły mnie potem przez ponad dwadzieścia lat pracy na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Opolskiego, w Katedrze Antropologii i Teologii Rodziny.
Nauka w służbie duszpasterstwa
Przez ponad dwadzieścia lat łączyłem kapłaństwo z pracą akademicką. Moje zainteresowania naukowe obejmują duszpasterstwo rodzin, poradnictwo małżeńskie, terapię systemową rodziny oraz towarzyszenie kapłanom w kryzysach pastoralnych. Jestem autorem książek i artykułów z teologii pastoralnej, nauk o rodzinie i psychologii rodziny — w tym opracowań z duszpasterskiego poradnictwa małżeńskiego oraz wsparcia rodzin emigracyjnych.